Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FSK 1960/17

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Tomasz Kolanowski
Rozpoznanie
w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. i H. B. w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 lipca 2016 r. nr (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 853/16 w zakresie wniosku H. B. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 1960/17

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek.

Uzasadnienie

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 853/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną przez H. B. (dalej: skarżący, strona) decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.

Skargi kasacyjne od tego wyroku wniosły obie strony, tj. organ podatkowy i skarżący.

Wyrokiem z 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 1960/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił obie skargi kasacyjne.

W dniu 7 czerwca 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek H. B. o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu.

Skarżący uważa, że NSA w zaskarżonym wyroku oprócz orzeczenia merytorycznego winien był zawrzeć także orzeczenie o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska tego nie podziela.

Zasady zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego uregulowane są przede wszystkim w art. 203 i 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Pierwszy ze wskazanych przepisów reguluje zasady zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony, która skargę kasacyjną wniosła i została ona uwzględniona, natomiast drugi dotyczy zwrotu kosztów postępowania przez tą stronę, która skargę wniosła i której skarga została oddalona.

W analizowanej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została oddalona. Z całą pewnością nie może więc wobec niego znaleźć zastosowania art. 203 p.p.s.a. Przepis ten pozwala bowiem na zwrot poniesionych przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną niezbędnych kosztów postępowania od organu, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę (podkr. NSA). W wyroku NSA z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 1960/17, wyrok sądu pierwszej instancji nie został uchylony, a skarga dotyczyła wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję. Z tych dwóch przyczyn zwrot kosztów postępowania skarżącemu nie przysługiwał.

Jeśli natomiast chodzi o podstawę prawną wynikającą z art. 204 pkt 2 p.p.s.a., to przewiduje ona prawo do otrzymania zwrotu kosztów postępowania przez skarżącego będącego stroną przeciwną (tj. tą, która nie wniosła skargi kasacyjnej), jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok uwzględniający skargę. Taki właśnie przypadek wystąpił w tej sprawie – organ podatkowy zaskarżył wyrok WSA w Lublinie z 17 marca 2017 r., w którym uchylono jego decyzję. Niemniej zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną organu, a na rozprawach w dniach 28 marca i 11 kwietnia 2018 r. nie został przez pełnomocników skarżącego zgłoszony wniosek o zwrot kosztów postępowania (co wynika z protokołów rozpraw). W konsekwencji w sprawie nie wystąpiły podstawy do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącego.

Na marginesie dodać należy, że nawet gdyby skarżący stosowny wniosek złożył, to i tak nie zostałby on uwzględniony. Z uwagi bowiem na to, że skargi kasacyjne obu stron postępowania zostały oddalone, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpiłby od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a. wniosek oddalił.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 11 kwietnia 2018 r., dokument z 26 marca 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.