Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1131/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M.K. - (dalej jako "Skarżąca"), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 12 sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu kapitałów pieniężnych za 2010 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Skarżąca, działająca przez swojego pełnomocnika, zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", naruszenie przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Pismem z dnia 9 lutego 2015 r. Skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu kapitałów pieniężnych za 2010 r.
W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podatkowej podyktowany jest faktem, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem kwota będąca przedmiotem decyzji jest bardzo wysoka i wynosi 380 000 zł. Skarżąca nie posiada tak znacznej sumy, która mogłyby służyć uregulowaniu należności, a wszczęcie już na tym etapie egzekucji, w sytuacji kiedy wyrok nie ma przymiotu prawomocności, stanowi dodatkową zaczną dolegliwość, a co więcej generuje wysokie koszty. Pozbawienie Skarżącej posiadanego majątku, poprzez choćby jego spieniężenie bez wątpienia spowoduje trudne do odwrócenia sutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r. II FZ 110/10).
Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności nie daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, należy uznać, że Skarżąca nie wykazała, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje trudne do odwrócenia skutki w szczególności odniesieniu do jej majątku. Zatem niemożliwa była ocena, czy na skutek wydania zaskarżonej decyzji w majątku Skarżącej wystąpiłaby szkoda. Ocena bowiem rozmiarów ewentualnej szkody winna być zatem dokonana w odniesieniu do jej majątku, a tego Skarżąca nie wskazała w swoim wniosku, ani we wcześniejszym wniosku złożonym na etapie skargi. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżąca jedynie gołosłownie zwróciła uwagę na swoją trudną sytuację materialną.
Rozstrzygając zatem, czy przyznać wnioskodawcy ochronę tymczasową, sąd ma obowiązek, po tym jak zapozna się z aktami sprawy, uwzględnić wszystkie istotne czynniki i interesy. Wysokość wynikającego z decyzji zobowiązania podatkowego to 379 701 zł, zaś z akt sprawy nie wynika, że sytuacja materialna Skarżącej jest ciężka, co wykluczałoby jej zdolność zapłaty tej kwoty.
Z tych przyczyn, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżąca nie wykazała, że zachodzą wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki udzielenia jej ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji