Uzasadnienie
W wyroku z dnia 4 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1452/14, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skarg kasacyjnych K. L. (dalej: skarżący) i Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2014 r. (sygn. akt I SA/Go 624/13), oddalającego skargę skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 października 2013 r. w przedmiocie kary porządkowej, uchylił zaskarżony wyrok w całości, uchylił ww. postanowienie Dyrektora oraz zasądził od Dyrektora na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
W piśmie z 4 maja 2016 r. (data nadania) skarżący na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniósł o uzupełnienie wyroku NSA przez orzeczenie o uchyleniu postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z 13 czerwca 2013 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 2000 zł, poprzedzające postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 października 2013 r.
Zdaniem skarżącego wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego przez niego wniosku o uchylenie postanowienia Dyrektora UKS. W przekonaniu skarżącego w świetle art. 153 p.p.s.a. dalsze pozostawienie organom podatkowym możliwości rozstrzygania o prawidłowości postanowienia Dyrektora UKS nie znajduje uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Jak stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela oceny skarżącego, jakoby nie orzekł o całości jego skargi kasacyjnej. Skarga ta dotyczyła wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2014 r. i to wobec tego wyroku Sąd drugiej instancji obowiązany był zastosować przewidziane w ustawie p.p.s.a. środki prawne, co w wyroku z 4 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1452/14, uczynił.
Zgodnie z art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że NSA związany jest jej podstawami i wnioskami.
Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że jeśli strona skarżąca wskaże konkretny przepis prawa materialnego lub prawa procesowego, który – jej zdaniem – został naruszony, to NSA nie jest władny badać, czy w sprawie nie naruszono innego przepisu.
Związanie wnioskami skargi kasacyjnej oznacza natomiast niemożność wyjścia poza tę część wyroku sądu pierwszej instancji, której strona nie zaskarżyła.
Sąd drugiej instancji jest zatem umocowany do kontroli zaskarżonego orzeczenia tylko w ramach wyznaczonych w ten sposób przez skarżącego. Do decyzji Naczelnego Sądu Administracyjnego należy natomiast ocena sposobu rozstrzygnięcia sprawy w przypadku uwzględnienia skargi.
Z powyższych względów wniosek skarżącego nie jest zasadny.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.