Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1451/08 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 1916/06: w pkt 1) uchylił zaskarżony wyrok, w pkt 2) oddalił skargę, w pkt 3) zasądził od S. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 7150 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu wyroku, powołując podstawę prawną rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej jako - p.p.s.a.).
Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w wyżej wskazanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego polegającej na rozbieżności między sentencją, a uzasadnieniem wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III).
W rozpatrywanej sprawie omyłka pisarska w wierszu 1 – 3 od dołu na str. 5 uzasadnienia polegająca na powołaniu art. 185 § 1 p.p.s.a. zamiast art. 188 p.p.s.a. ma charakter oczywisty, co wynika z konfrontacji z całością treści orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2010 r. Podkreślić również należy, iż sprostowanie powyższej omyłki nie wpływa na merytoryczne rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji