Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 945/06 z dnia 5 maja 2006 roku oddalającego skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] roku w przedmiocie opłaty targowej, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] roku utrzymanej w mocy rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium odwoławczego w Łodzi z dnia [...] roku. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że prowadzi działalność gospodarczą, zaś zobowiązanie podatkowe z tytułu opłaty targowej nie jest jedynym zobowiązaniem tego rodzaju, które go obciąża. Podniesiono także, że wymagalność kwoty wskazanej w decyzji której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, uniemożliwia uzyskanie przez nią zaświadczenia o niezaleganiu z należnościami podatkowymi, a w konsekwencji utrudnia jej prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej poprzez podważenie jej zdolności kredytowej. Utrudnienia te uniemożliwiają rozwój przedsiębiorstwa skarżącej oraz mogą doprowadzić do upadłości jej przedsiębiorstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej u.p.p.s.a., dotyczący możliwości wstrzymania przez sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności został zamieszczony w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie jednak do przepisu art. 193 u.p.p.s.a., do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a., przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2005 roku, II OSK 1002/05).
Naczelny Sąd Administracyjny może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącego, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie zaś do treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., przesłankami wstrzymania wykonania przez sąd decyzji lub aktu organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja nie jest aktem prawa miejscowego oraz nie mają do niej zastosowania przepisy szczególne zabraniające jej wstrzymania. Choć przywołane wyżej przepisy na to nie wskazują, to zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Należy przy tym podkreślić, iż chodzi o szkodę, zarówno majątkową i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku należało bowiem odnieść się do aktualnej sytuacji finansowej skarżącego, wysokości jego miesięcznego przychodu, jak również wielkości należnego zobowiązania. Dopiero porównanie tych wielkości pozwoliłoby Sądowi ocenić zasadność udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 147,00 złotych. Strona we wniosku nie podała natomiast wielkości przychodu osiąganego z prowadzonej działalności, co uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny zasadności udzielenia stronie ochrony tymczasowej.
Natomiast wysokość nałożonego na stronę zobowiązania, to jest 147,00 złotych nie wskazuje, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na to, że zapłata tej należności wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia stronie szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 61 § 3 u.p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.