Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 1386/22, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne zainicjowane skargą kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, wywiedzioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 226/22, wydanego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 15 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. W sentencji postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowił także o zwrocie kwoty uiszczonej przez ww. organ podatkowy tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w punkcie drugim tenoru postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 1386/22, doszło do błędu i omyłkowo wskazano, że to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, powinien zwrócić uiszczony przez organ wpis od skargi kasacyjnej.
W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18).
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.