Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek K. P. (dalej zwana: "Skarżąca") z dnia 27 maja 2013 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."
Dnia 20 sierpnia 2013 r., do NSA ponownie wpłynął wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, iż doszło do zajęcia posiadanego rachunku bankowego. Na dowód powyższego dołączyła kserokopię zawiadomienia o zajęciu. Skarżąca wskazała, że na skutek tej czynności będzie zmuszona do zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Skarżącej od momentu zajęcia rachunku bankowego działalność gospodarcza przynosi straty. Skarżąca przedstawiła wydruki bilansu księgowego za lata 2010 – 2012. Jednocześnie wskazała, że jest jedyną żywicielką rodziny, bowiem utrzymuje niepełnoletnią córkę oraz męża, który jest osobą bezrobotną.
Dodatkowo, przedstawiła wystawione przez bank zawiadomienie o wysokości raty, z dokumentu tego wynika, że na dzień 2 kwietnia 2013 r. Skarżąca była zadłużona na kwotę 111 458, 85 zł, natomiast miesięczna rata spłaty kredytu wynosiła 2 020, 17 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wyrażającej się w tym, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
W świetle przywołanego wyżej przepisu, Sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż na Skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl).
W konsekwencji na Skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Skarżąca przedstawiła odpowiednie dokumenty, które uprawdopodobniły spełnienie przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z przedstawionych dokumentów wynika, że Skarżąca z prowadzonej działalności gospodarczej w 2012 r osiągnęła dochód w kwocie 687,29 zł, natomiast w roku 2011 Skarżącą odnotowała stratę w kwocie 86 178, 89 zł. Jednocześnie z zestawienia operacji za okres 1.07. 2013 r. - 07.08.2013 r. wynika, że Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności na rachunku bankowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że ewentualna egzekucja z rachunku bankowego stanowić będzie zagrożenie dla prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej i w konsekwencji powstanie niebezpieczeństwo niewywiązania się z obowiązku alimentacyjnego względem małoletniej córki, pozostającej pod opieką Skarżącej. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest również fakt pozostawania na bezrobociu męża Skarżącej. Dodatkowo z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że Skarżąca ponosi kilkusetzłotowe wydatki związane z kosztami mediów, podatkami.
Ponadto jest zadłużona na kwotę 111 458, 85 zł, natomiast miesięczna rata spłaty kredytu wynosi 2 020, 17 zł. Należy również podkreślić, że pismem z dnia 16 lipca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., wyrażając swoje stanowisko w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia 27 maja 2013 r., stwierdził, że wykonanie decyzji może doprowadzić do spowodowania w odniesieniu do Skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Organ podatkowy zauważył, iż do powyższych negatywnych dla Skarżącej konsekwencji może dojść w przypadku pełnej realizacji procedury egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości.
Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżąca w sposób prawidłowy wykazała zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.