Uzasadnienie
1. Pismem z dnia 4 marca 2014 r. A. M. wniósł o zwolnienie w trybie art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." z kosztów w wysokości 3600 zł zasądzonych od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., II FSK 1306/12 lub ich umorzenie. Wnioskodawca podał, że ściągnięcie takiej sumy byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami i groziłoby zbyt ciężkimi skutkami. Wnioskodawca wskazał na trudną sytuację materialną swojej rodziny oraz pogarszający się stan jego zdrowia.
2. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący domaga się zwolnienia z obowiązku zapłaty kosztów postępowania kasacyjnego zasądzonych na rzecz organu podatkowego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., II FSK 1306/12. Wniosek tego rodzaju nie może jednak zostać uwzględniony, gdyż wskazany wyrok jest prawomocny i nie podlega wzruszeniu. Art. 207 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Sąd bierze pod uwagę treść powołanego przepisu z urzędu wydając wyrok rozstrzygający w przedmiocie skargi kasacyjnej i bada, czy zachodzą przesłanki do zastosowania wyrażonej w nim zasady słuszności.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 2013 r., II FSK 1306/12, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 207 § 2 p.p.s.a., orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 1 tej ustawy (uzasadnienie wyroku – k. 138 akt NSA). Sformułowany przez skarżącego po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania kasacyjnego nie mógł zatem zostać uwzględniony na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a..