Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 184/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi H. L., uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 7 lutego 2008 r. oraz poprzedzająca ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 5 listopada 2007 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.
Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną zaskarżając go w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia orzeczeń sądu administracyjnego pierwszej instancji, wskazanych w art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 p.p.s.a.), ale również zawierać elementy właściwe tylko dla tego środka odwoławczego. W szczególności zawierać powinna oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny – działając niemal od trzech lat jako sąd kasacyjny – wielokrotnie podkreślał przy tym, że o ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a., o tyle niespełnienie wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega konwalidacji (szerzej na ten temat por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 422 i n.).
Takim wymogiem szczególnym jest m.in. "wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany" (w całości lub w części), którego niniejsza skarga kasacyjna nie spełnia. Natomiast brak spełnienia któregokolwiek z wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, obliguje Sąd II instancji – w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. – do jej odrzucenia (por. chociażby post. NSA z dnia 15 marca 2004 r., sygn. akt FSK 258/04, Przegląd Podatkowy 2004 nr 7, s. 53; post. NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13; post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt GSK 38/04, Monitor Prawniczy 2004 nr 13, s. 584). W myśl bowiem ostatnio powołanego przepisu NSA – poza nie występującymi w niniejszej sprawie przypadkami nieważności postępowania – rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie Sądu podstawami zaskarżenia wraz z ich uzasadnieniem oraz wnioskami i zakresem tego zaskarżenia (w całości lub w części).
Obszar badań NSA jest, z uwagi na treść ostatnio przytoczonego przepisu, zawężony jedynie do wskazanych kwestii spornych i Sąd ten nie jest uprawniony do uzupełniania lub poprawiania skargi kasacyjnej, ponieważ oznaczałoby to działanie z urzędu, co w świetle powołanego przepisu p.p.s.a. nie jest dopuszczalne (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt FSK 13/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 15; wyrok NSA z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt GSK 356/04, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 72). Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. post. NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13). W niniejszej sprawie podkreślić należy, iż skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej wniosku takiego nie zawiera.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.