Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2016 r., II FSK 1772/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku tego Sądu z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II FSK 1026/18, w ten sposób, że w wersie pierwszym od dołu błędnie wpisane słowo "kasacyjnego" zastąpił słowem "sądowego", natomiast w wersie piątym od dołu błędne sformułowanie "skargę kasacyjną" zastąpił określeniem "skargę o wznowienie postępowania sądowego". Zasadność niniejszego sprostowania nie budzi żadnych wątpliwości. Z rubrum wyroku wynika bowiem wprost, że przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II FSK 1026/18 była skarga o wznowienie postępowania sądowego, nie zaś skarga kasacyjna, a co zatem idzie należne koszy są kosztami postępowania sądowego, a nie jak zostało błędnie wpisane kosztami postepowania kasacyjnego.
Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniałe błędy są w istocie oczywistymi omyłkami pisarskimi, dlatego należało sprostować je z urzędu.