Uzasadnienie
Postanowieniem 30 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek D.W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we Wrocławiu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła o ukaranie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu grzywną, bowiem "w aktach sprawy brak wszystkich pism procesowych i zażaleń kierowanych do Burmistrza i Gminy Trzebnica oraz SKO we Wrocławiu, a dotyczących postanowienia Burmistrza Gminy nr [...] r.". Skarżąca podniosła także, że brak jest ponadto pism procesowych skarżących załączonych do pisma Burmistrza nr [...]; brak postanowień SKO i odwołań z numerami [...] i [...]; zażalenia do postanowienia SKO [...]. Brak również odwołania do postanowienia [...].
W doręczonej sądowi odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu wniosło o jego oddalenie i podniosło, że przekazało całość akt otrzymanych od organu pierwszej instancji i pełne akta II instancji oraz, że uczyniło to w terminie ustawowo określonym.
Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że w sprawie III SA/Wr 699/08 nie zaistniały okoliczności, które dały by podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Organ przesłał akta administracyjne w ustawowym terminie, jest to niesporne. Sąd I instancji podkreślił także, że wymierzenie grzywny zależne jest od uznania Sądu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca zarzucając, że jest ono bezwzględnie nieważne. Wskazała między innymi, że sędzia orzekająca w sprawie podlegała wyłączeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie uznać należy, że organ wypełnił ciążący na nim obowiązek, wynikający ze powołanych powyżej przepisów, skoro zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Sąd I instancji, skargę przekazał w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Tego faktu, najistotniejszego dla zasadności wymierzenia organowi grzywny, skarżąca nie kwestionowała ani przed Sądem I instancji ani przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyjaśnić również należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej, w aktach sprawy brak jest jej wniosku o wyłączenie sędziego Sądu I instancji, która wydała zaskarżone postanowienie. Również analiza akt sprawy nie prowadzi do wniosku, że sędzia ta podlegała wyłączeniu z urzędu od rozpoznania wniosku.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.