Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 962/10 oddalił zażalenie J. C. na pkt 1 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 450/10 o odmowie sprostowania oraz odrzucił zażalenie na pkt 2 postanowienia o odmowie uzupełnienia.
W dniu 5 stycznia 2011 r. J. C. wniósł o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 17 grudnia 2010 r., gdyż w ocenie strony jest ono niezrozumiałe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd może wydać postanowienie, w którym rozstrzygnie o wątpliwościach, co do treści wydanego orzeczenia, jednakże, jedynie w przypadku, kiedy strona we wniosku sprecyzuje te wątpliwości poprzez wskazanie niezrozumiałego fragmentu orzeczenia (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, str. 344). Wskazania takich wątpliwości w odniesieniu do postanowienia z dnia 17 grudnia 2010 r. wniosek strony nie zawiera.
Ponadto stwierdzić należy, że zarówno sentencja, jak i uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. nie budzą wątpliwości powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie postanowienia w sposób jasny i czytelny wskazuje przyczyny oddalenia zażalenia na postanowienie o odmowie sprostowania oraz odrzucenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia. Tym samym brak jest przesłanek do wykładni postanowienia z dnia 17 grudnia 2010 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.