Uzasadnienie
Zarządzeniem Sędziego z dnia 6 sierpnia 2007 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 8 maja 2007 r. skarżący J. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...]. Przy piśmie z dnia 9 maja 2007 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i odesłania. Skarżący w zakreślonym terminie formularza nie odesłał, wobec czego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Od zarządzenia referendarza skarżący wniósł sprzeciw. Zarządzenie referendarza straciło moc, a Sąd zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2007 r. ze względu na niespełnienie warunku, o którym mowa w art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania stosownie do przepisu art. 257 powołanej ustawy.
Zarządzenie to zostało zaskarżone przez J. K. w drodze zażalenia, w którym skarżący podniósł szereg argumentów dotyczących zasadności jego skargi na postanowienie SKO w O. z dnia [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, a wniosek który nie został złożony na urzędowym formularzu, stosownie do art. 257 tej ustawy pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 maja 2007 r. doręczono skarżącemu formularz wniosku w dniu 29 maja 2007 r., a skarżący wypełnionego formularza nie nadesłał. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo pozostawił wniosek ten bez rozpoznania.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.