Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 665/09 odmówił Z. H. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej na terenie gminy Kąty Wrocławskie, oznaczonej jako działki nr [...] i [...].
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Z. H. złożyła skargę na decyzję Ministra Infrastruktury, a następnie pismem z dnia 4 maja 2009 r. wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, jednak żądania tego nie uzasadniła. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Ponadto Sąd I instancji zauważył, że zaskarżona przez Z. H. decyzja wydana na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz.U. Nr 80, poz. 271 ze zm.) ma charakter szczególny. W uzasadnionych bowiem przypadkach, stosownie do art. 17 tej ustawy, w drodze decyzji możliwe jest zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe. Decyzja ta uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń oraz uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad; w przypadku zaś gdy decyzja dotyczy nieruchomości zabudowanej, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego (art. 17 ust. 3 i 4).
Ochronę interesów właściciela działki gwarantują ponadto przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji, udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej, która nie wykazała, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 P.p.s.a. niweczyłoby cel, jaki miał ustawodawca uchwalając ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg krajowych, ustanawiającą szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego.
Z. H. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie twierdząc, że oczywistym jest, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie.
Mając powyższe na względzie, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że w przedmiotowej sprawie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca nie wykazała przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Trafnie również zauważył Sąd, iż z uwagi na szczególny charakter rozwiązań przyjętych w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w oparciu o art. 17 tej ustawy nastąpić może jedynie wyjątkowo. Powołany przepis w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, umożliwia bowiem zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe mimo niezakończenia postępowania wywłaszczeniowego. Zatem udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu niweczyłoby cel, jaki miał ustawodawca uchwalając ustawę o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, ustanawiającą szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie postępowania wywłaszczeniowego.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.