Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 692/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. W. z o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od rozpoznania sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 27 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła na rozprawie o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Rzeszowie od orzekania w jej sprawie.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez podanie imion i nazwisk każdego z sędziów oraz wskazanie zindywidualizowanej przyczyny wyłączenia wraz z uprawdopodobnieniem.
Mimo wezwania Sądu skarżąca nie wskazała konkretnie z imienia i nazwiska sędziów, który w jej ocenie ma podlegać wyłączeniu w niniejszej sprawie. Nadto nie wskazała przyczyny wyłączenia.
Zgodnie z art. art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do art. 49 § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Ponieważ skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała wezwania Sądu, dlatego Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym artykule, sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu I instancji z dnia 14 maja 2014 r., bowiem nie wskazała sędziów, którzy mają podlegać wyłączeniu oraz nie uprawdopodobniła przyczyn wyłączenia.
Stwierdzić należy, iż w tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie miał podstaw do rozpoznania wniosku i prawidłowo zarządził pozostawienie go bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 P.p.s.a. oddalił zażalenie.