Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 809/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lipca 2007 r.
W uzasadnieniu podniesiono, że pismem z dnia 10 lipca 2007 r. Z. W. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2007 r. Po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007 r. zażalenia od zarządzenia Sądu I instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 10 lipca 2007 r., zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2007 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2008 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do dokonania żądanej czynności zażalenie zostało odrzucone.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
W sprawie niesporne są fakty wskazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że skarżący został wezwany o uiszczenie opłaty sądowej od zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Z ustaleń Sądu, również niekwestionowanych, wynika, że skarżący mimo otrzymania wezwania o usunięcie braków formalnych przez uiszczenie opłaty w dniu 28 stycznia 2008 r. z równoczesnym uprzedzeniem o skutkach prawnych niewykonania, nie zastosował się do wezwania. Termin do uiszczenia opłaty upłynął 4 lutego 2008 r., wobec czego zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W złożonym zażaleniu skarżący w ogóle nie nawiązuje do przyczyn braku wykonania wezwania o opłatę warunkującą nadanie biegu jego zażaleniu, nie podważając zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Z uwagi powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.