Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r. oddalił wniosek adwokata J. K. – pełnomocnika J. S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak zaś takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła adwokat J. K. podnosząc zarzut błędnej oceny treści jej pisma z dnia 6 czerwca 2008 r. w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jak podniosła w zażaleniu, formuła "nieopłacona pomoc prawna" zawarta we wniosku jest jednoznaczna z oświadczeniem, że opłata nie została zapłacona w żadnej części
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z treści tego przepisu wynika zatem, iż oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona i zachodzi prawna podstawa do poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.).
Jak wynika z akt niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego składając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie złożyła oświadczenia, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub części. Niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi jednakże braku formalnego pisma, lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, nie podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji wniosek nie zawierający takiego oświadczenia słusznie został oddalony przez Sąd pierwszej instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.