Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), odrzucił skargę J. S. na opisaną powyżej decyzję SKO w B. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 22 stycznia 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Jednocześnie został pouczony, iż brak powyższy może uzupełnić poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem albo podpisanie skargi znajdującej się w siedzibie tut. Sądu. Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 1 lutego 2018 r. W zakreślonym terminie, skarżący nie podpisał skargi.
Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego w postaci podpisu. Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wniesiona skarga obarczona była tego rodzaju brakiem. Wprawdzie skargę tę strona opatrzyła pieczątką "kopia", jednakże jak wynika z oględzin tego dokumentu, został on sporządzony odręcznie i zawiera własnoręczny podpis strony. Spełnia zatem wymogi zakreślone w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. W tej sytuacji wezwanie skarżącego do podpisania skargi było bezpodstawne i niewykonanie tego wezwania nie mogło skutkować zastosowaniem przez Sąd I instancji rygoru wynikającego z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.