Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2010 r. sygn. akt VII SAB/Wa 26/10 odrzucił zażalenie W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 26/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt VII SAB/Wa 26/10 o odrzuceniu skargi W. K. w sprawie na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ przedmiotowe zażalenie nie było sporządzone przez żadną z tych osób, dotknięte było nieusuwalnym brakiem powodującym jego odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. K.. Skarżący, jak należy wnosić z całości wywodów zawartych w środku odwoławczym, zaskarżył postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stawia zaś wymóg, aby każde pismo strony zawierało jej podpis, bądź też podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4, które w tej sprawie nie występują. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zażalenie W. K. z dnia 21 lipca 2010 r. nie było złożone w oryginale, lecz jako kserokopia i aby mogło wywołać skutek procesowy, powinno zostać przez niego podpisane. Wobec czego Sąd pierwszej instancji wezwał do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni, który wynika z art. 49 § 1 P.p.s.a. Wezwanie to doręczone było W. K. w dniu 4 sierpnia 2010 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 11 sierpnia 2010 r.
Z uwagi na fakt, że skarżący w zakreślonym terminie ww. braku nie uzupełnił Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.