Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 571/23, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 12 grudnia 2023 r. o odrzuceniu zażalenia.
Pismem z dnia 1 marca 2024 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Następnie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt
I OZ 175/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił przedmiotowe zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 10 maja 2024 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 lutego 2024 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 grudnia 2023 r.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto w przypadkach opisanych w pkt 1-10 powyższego przepisu.
Przepisy p.p.s.a. przewidują, że zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie wnosi środka zaskarżenia co do istoty sprawy (art. 227 § 1 p.p.s.a.). W tej kategorii nie mieści się natomiast zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z innego, prawomocnego zarządzenia. Tego rodzaju zarządzenie ma bowiem charakter czynności materialno-technicznej. Jednocześnie żaden inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje zaskarżalności tego rodzaju zarządzenia, co prowadzi do wniosku, że jest ono niezaskarżalne, a tym samym złożony środek odwoławczy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.