Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Wa 343/26 odrzucił skargę K.F. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 13 lutego 2026 r., nr DSZ-V.4321.4.658.2025.ET w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący zarządzeniem z dnia 17 marca 2026r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, bądź złożenie oświadczenia, że numer PESEL nie został mu nadany - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2026 r.(UPD k-56), zatem termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 14 kwietnia 2026 r. Skarżący nie wykonał wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości oraz o nadanie biegu jego skardze. Podniósł, że wezwanie nie zostało przez niego odebrane i nie mógł zapoznać się z jego treścią. Natomiast uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, z powodu stanu zdrowia, albowiem uległ wypadkowi 1 marca 2026 r., złamał kość przedramienia, przeszedł w związku z tym zabieg operacyjny i cały czas miał niesprawną rękę, przebywał na zwolnieniu od dnia 2 marca do dnia 8 maja 2026 r. Stan zdrowia uniemożliwiał mu zadośćuczynienie wezwaniu. Dopiero w dniu 15 maja 2026 r., na skutek doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, że było kierowane do niego wezwanie, które zostało uznane za doręczone, a w rzeczywistości nie mógł zapoznać się z jego treścią. Skarżący wskazał, że dokumenty potwierdzające wskazane przez niego okoliczności zostały dołączone do wniosku o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Przedmiotem kontroli jest postanowienie o odrzuceniu skargi ze względu na nieusunięcie jej braków, weryfikacji przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie podlega zatem, czy spełnione zostały przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który był podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia.
Prawidłowo Sąd I instancji ustalił, że skarga dotknięta była brakiem, skarżący nie podał numeru PESEL, jak też nie złożył oświadczenia, że numer PESEL nie został mu nadany. Okoliczności tej skarżący nie zaprzecza. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Stwierdzony brak uzasadniał zatem zwrócenie się do skarżącego z wezwaniem w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi ustawa stanowi w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że rygorem jest odrzucenie skargi i pod takim rygorem skarżący został wezwany do usunięcia stwierdzonego braku, w ustawowym terminie 7 dni. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje odrzuceniem skargi.
Prawidłowo również Sąd I instancji ustalił, że wezwanie zostało skarżącemu doręczone, a wyznaczony termin upłynął bezskutecznie, chociaż nie jest prawidłowe ustalenie Sądu I instancji, że wezwanie zostało doręczone w dniu 6 kwietnia 2026 r., a termin do wykonania wezwania upływał w dniu 14 kwietnia 2026 r. Wadliwość przyjętych ustaleń w tym zakresie nie prowadzi jednak do uchylenia postanowienia, gdyż rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego. Sąd I instancji prawidłowo – mając na względzie treść art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. – skierował wezwanie drogą elektroniczną na podany adres elektroniczny. Ze znajdującego się w aktach Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k.
56) wynika, że skarżący odebrał wezwanie w dniu 25 marca 2026 r., wobec czego siedmiodniowy termin do usunięcia braku upłynął 1 kwietnia 2026 r. Na wezwanie skarżący nie zareagował uzupełnieniem braku formalnego skargi, co jest okolicznością niesporną. Sąd I instancji, stwierdzając powyższy brak formalny skargi, prawidłowo orzekł zatem o jej odrzuceniu. Urzędowe Poświadczenie Doręczenie jest dokumentem urzędowym, który zaświadcza ujawnione w nim okoliczności. Twierdzenie skarżącego, że wezwania nie odebrał i nie mógł się zapoznać z jego treścią nie jest w tym stanie rzeczy wiarygodne. Poprzez skuteczne doręczenie wezwania w trybie wybranym przez skarżącego możliwość taką miał, a to, czy się faktycznie z doręczonym wezwaniem zapoznał nie ma wpływu na ocenę stanowiska Sądu I instancji. Skarżący prowadzi elektroniczną korespondencję z sądem, przy tej formie korespondencji nie dochodzi do sytuacji zwrotu korespondencji do nadawcy po upływie terminu do jej odbioru. Korespondencja kierowana do skarżącego znajduje się na jego skrzynce doręczeniowej na platformie e-PUAP i ma on do niej dostęp w każdej chwili. Argumentacja zażalenia dotycząca stanu zdrowia skarżącego nie ma znaczenia dla oceny powstałego uchybienia. Sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, co prawidłowo wyjaśniono w zaskarżonym postanowieniu. Okoliczność komplikacji zdrowotnych z uwzględnieniem ich wpływu na możliwość dokonania czynności procesowej w terminie podlegają natomiast ocenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniosek taki złożył i będzie on rozpoznany.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.