Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r. (sygn. akt II SA/Wa 1005/25) – działając podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") odmówił A. Z. sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 28 października 2025 r. oddalającego skargę A. Z. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 25 marca 2025 r. nr 55/2025 przedmiocie wydania zaświadczenia, z uwagi na wniesienie wniosku z uchybieniem terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że w jego ocenie doszło do uzupełnienia braków formalnych w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.
Sąd I instancji błędnie bowiem uznał, iż w niniejszej sprawie istniały podstawy do odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 28 października 2025 r. z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Takie stanowisko Sądu wynikało zaś z kolei z błędnego przyjęcia, iż złożone w dniu 9 stycznia 2026 r. w biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo stanowiło wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wyjaśnić zatem należy, że z akt sprawy wynikało, iż skarżący otrzymał odpis sentencji ww. wyroku w dniu 3 grudnia 2025 r., zaś w dniu 10 grudnia 2025 r. złożył w formie dokumentu elektronicznego - zachowując przy tym wymagany termin 7 dni – wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku. Wniosek ten nie został przez skarżącego jednak podpisany i w związku z tym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 grudnia 2025 r., skarżący został wezwany do uzupełninia braków formalnych wniosku wniesionego za pośrednictwem ePUAP poprzez nadesłanie wniosku opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub własnoręczne podpisanie wniosku i przesłanie go do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a.).
Przedmiotowe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 2 stycznia 2026 r. natomiast w dniu 9 stycznia 2026 r. złożył osobiście w biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo będące jednak nie - jak stwierdził Sąd Wojewódzki - wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zawierającą jednocześnie podpisany własnoręcznie wniosek. Na taki charakter pisma jednoznacznie wskazuje bowiem zarówno jego forma, jak i sama treść. W dniu 13 stycznia 2026 r. pismo to zostało zaś przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny drogą papierową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z właściwością.
W tym stanie rzeczy, Sąd Wojewódzki winien był więc ocenić powyższe pismo w kontekście wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku a zatem zbadać w pierwszej kolejności, czy strona zachowała termin do uzupełniania tego braku, zaś w razie uznania, że do takiego uchybienia terminu doszło, zastosować rygor wskazany w ww. wezwaniu z dnia 11 grudnia 2025 r., tj. pozostawić wniosek bez rozpoznania (art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a.).
W zaistniałym stanie faktycznym zastosowanie przez Sąd I instancji art. 141 § 3 p.p.p.a. było zatem błędne, co prowadzić musiało do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Orzekając ponownie w przedmiocie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, Sąd I instancji będzie miał na względzie powyższe uwagi.
Z tych też przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.