Uzasadnienie
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 454/26, wezwano S.S. (dalej: skarżąca) do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej 4 maja 2026 r. w wyniku podwójnej awizacji. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Postanowieniem z 20 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakiem formalnym. Brak wskazania numeru PESEL wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Jak bowiem stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo strony w sprawie powinno zawierać PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Natomiast w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd zobligowany jest odrzucić skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżąca nie poddaje w wątpliwość zasadności wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, kwestionuje natomiast skuteczność doręczenia tego wezwania, bowiem – jak wskazuje – nie otrzymała zawiadomienia o podwójnym awizowaniu przesyłki. Należy zatem wyjaśnić, że przepis art. 73 p.p.s.a. wprowadza jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, która zakłada, że takie doręczenie nastąpiło. Fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem uznania, że do fikcji doręczenia doszło, jest zatem pozostawienie zawiadomień, o których mowa w art. 74 § 2 i 3 p.p.s.a., a więc dokonanie dwukrotnej awizacji przesyłki pozostawionej w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. okresu (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej 4 maja 2026 r. w trybie art. 73 p.p.s.a., zatem w wyniku zasadnie przyjętej przez Sąd I instancji fikcji doręczenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, które stanowi dokument urzędowy i korzysta z domniemania prawdziwości oraz zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, jak również z adnotacji urzędu pocztowego na kopercie wynika bowiem, że przesyłka sądowa została dwukrotnie awizowana 17 i 27 kwietnia 2026 r. i pozostawiona w placówce pocztowej [...].
Argumentacja zażalenia nie wzruszyła domniemania prawidłowości oraz skuteczności doręczenia przesyłki i nie mogła odnieść pożądanego skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Twierdzenie skarżącej, że nie otrzymała zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, wobec znajdujących się w aktach sprawy dowodów, czyli dokonanych na przesyłce adnotacji urzędowych, należy uznać za niewystarczające. Wprawdzie skarżąca dołączyła do zażalenia kserokopię pisma skierowanego do Urzędu Pocztowego [...], w którym podniosła fakt niedostarczenia jej przesyłki sądowej oraz niepozostawieniu podwójnego awiza, niemniej do dnia dzisiejszego nie przedstawiła odpowiedzi Poczty Polskiej, z której wynikałoby, by w zakresie awizowania ww. przesyłki doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych w terminie tj. do 11 maja 2026 r., o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
Wniosek strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, złożony wraz z zażaleniem, zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w odrębnym postępowaniu.