Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 28/26 odrzucił skargę M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej. SKO) z dnia [...] października 2025 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolnej oraz ustalenia opłaty rocznej za wyłącznie gruntu z produkcji rolnej oraz zwrócił uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł – z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w piśmie z dnia 8 kwietnia 2026 r. złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Jednocześnie oddzielnym pismem z dnia 22 kwietnia 2026 r. skarżący złożył też zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając:
- a) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1, 1a, 1b i 2 k.p.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, podczas gdy skarżący złożył skargę w terminie i sprawa winna być rozpoznana merytorycznie, albowiem postanowienie organu zostało wydane w trybie uzupełnienia decyzji w myśl art. 111 § 1a w zw. z art. 111 § 1 k.p.a., co na zasadzie art. 111 § 1b w zw. z art. 111 § 2 k.p.a. winno skutkować obliczeniem terminu 30 dni do złożenia skargi począwszy od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia SKO, nie zaś jak błędnie uznał Sąd I instancji począwszy od dnia wydania decyzji, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik spawy, gdyż przy prawidłowym zastosowaniu naruszonych przepisów należało uznać, iż skarga została złożona w terminie;
- b) art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że postanowienie organu zostało wydane w trybie sprostowania w myśl ww. przepisu art. 113 k.p.a., który wprost przewiduje procedurę sprostowania, i w którym instytucja wydłużenia terminu nie występuje w przeciwieństwie do art. 111 k.p.a., na którym oparł się organ administracyjny wydając postanowienie o uzupełnieniu decyzji, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do odrzucenia skargi, mimo iż skarżący zastosował się do wszelkich pouczeń zawartych w postanowieniu organu i wniósł skargę w terminie.
Końcowo wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zwrot kosztów postępowania zażaleniowego oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 28/26 przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie z dnia 23 marca 2026 r. o odrzuceniu skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona przez skarżącego z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Kwestią sporną w sprawie jest zatem data doręczenia zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 21 października 2025 r. Decyzja ta zawierała błędne pouczenie odnośnie terminu jej zaskarżenia (14 dni). W dniu 29 października 2025 r. doręczono skarżącemu postanowienie z dnia [...] października 2025 r. prostujące - w trybie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.) – treść pouczenia zaskarżonej do Sądu decyzji z dnia [...] października 2025 r. w zakresie terminu jej zaskarżenia. Postanowienie o sprostowaniu również zawierało błędne pouczenie odnośnie zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2025 r.
Stosownie do art. 111 § 2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b (uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji), termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.
Jednakże, skoro w postanowieniu z dnia [...] października 2025 r. sprostowano jedynie błędne pouczenie w zakresie terminu zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - to art. 111 § 2 k.p.a. nie dotyczy tej sytuacji. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji: uzupełnienie dotyczy przypadków, gdy pouczenia nie ma albo jest niekompletne (np. niepodanie terminu), natomiast sprostowanie dotyczy przypadków pouczenia błędnego (np. podanie zbyt krótkiego terminu) [A. Krawczyk [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. W. Chróścielewski, Warszawa 2025, art. 111].
W świetle art. 111 § 2 kpa termin wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia tylko postanowienia o uzupełnieniu lub postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, co oznacza, że dla strony, która żądała stosownego sprostowania decyzji, terminy te biegną od dnia doręczenia decyzji, której sprostowania domaga się strona; terminy te biegną od dnia doręczenia decyzji także wtedy, gdy organ sprostuje decyzję z urzędu [A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2026, art. 111].
A zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję SKO w Krakowie z dnia [...] października 2025 r. doręczoną skarżącemu w dniu 21 października 2025 r. rozpoczął swój bieg 22 października 2025 r. i kończył się w dniu 20 listopada 2025 r. Skargę adwokat reprezentujący skarżącego nadał w dniu 28 listopada 2025 r. czyli z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Tym samym postanowienie o odrzuceniu skargi było prawidłowe. Wskazane ustalenia stanowiły przesłankę do zasadnego odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z powyższego wynika, że nietrafne okazały się zatem obydwa zarzuty czyli zarówno naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1, 1a, 1b i 2 k.p.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, jak i naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie.
W sprawie znajduje również uzasadnienie i rację bytu postanowienie o przywróceniu na wniosek terminu do wniesienia skargi, gdyż stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Tym samym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 28/26 o odrzuceniu skargi uznać należało za prawidłowe, a rozpoznawane zażalenie za bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku zawartego w zażaleniu w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego i zasądzenia kosztów tego postępowania, stwierdzić należy, że nie mógł on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, jednak nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu I instancji. (zob. też: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).