Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 346/24 odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego - z uwagi na sporządzenie i wniesienie tego zażalenia osobiście mimo wymaganego przepisami tzw. przymusu adwokackiego.
Zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2024 r. złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
Skoro zatem zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 8 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało złożone bez zachowania wspomnianego przymusu adwokackiego – podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 346/24 o odrzuceniu zażalenia znajduje uzasadnienie i odpowiada prawu.
Jedynie na marginesie, odnosząc się do argumentacji zażalenia odnośnie braku uprawnienia Sądu I instancji do rozpoznania uprzednio złożonego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wyjaśnić należy, że zostałoby przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego gdyby było skutecznie wniesione. Skutecznie czyli przez pełnomocnika profesjonalnego. Wobec złożenia zażalenia osobiście, a nie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika – zażalenie było nieskutecznie wniesione i jako takie podlegało odrzuceniu przez Sąd I instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.