Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie T.L. na postanowienie tego Sądu z dnia 15 października 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż postanowienie z dnia 15 października 2012 r. doręczone było skarżącemu w dniu 9 listopada 2012 r., a zażalenie na to orzeczenie nadane zostało na adres Sądu w dniu 16 listopada 2012 r. za pośrednictwem firmy "InPost" Sp. z o.o., a kurier doręczył je w dniu 21 listopada 2012 r. Sąd podkreślił, że operator pocztowy, za pomocą którego skarżący nadał pismo zawierające zażalenie, nie jest polskim urzędem pocztowym o jakim mowa w art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. i nadanie pisma za pośrednictwem takiego operatora nie skutkuje uznaniem zachowania ustawowego terminu o ile pismo to nie zostanie doręczone do Sądu w tym terminie. Wpływ zażalenia w dniu 21 listopada 2012 r. nastąpił z przekroczeniem ustawowego siedmiodniowego terminu, co powodowało konieczność odrzucenia tego środka zaskarżenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.L., podnosząc iż nie był on świadomy tego, że nadając pismo – nadanie to nastąpiło w terminie – za pośrednictwem firmy "InPost" Sp. z o.o. nie będzie to skutkować zachowaniem terminu do wniesienia zażalenia. Wcześniejsza korespondencja z Sądem odbywała się także za pośrednictwem tego operatora, lecz nigdy wcześniej nie powstała kwestia uchybienia terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy bowiem, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że brak dostosowania przepisu art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. do brzmienia ustawy Prawo pocztowe – wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe – nie oznacza, iż za "polski urząd pocztowy" można uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Jedynie Poczcie Polskiej powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego (art. 46 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe). Zatem użyte w przepisie art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należy odnieść wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska", świadczących powszechne usługi pocztowe (por. postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 652/08 oraz z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06).
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku "InPost" Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo to do organu nie wpłynęło. Tym samym za słuszne należy przyjąć stanowisko Sądu I instancji, iż skarżący na własne ryzyko zrezygnował z usług Poczty Polskiej, powierzając doręczenie pisma zawierającego skargę innemu podmiotowi, a niewywiązanie się tegoż podmiotu z deklaracji zawartych w regulaminie jego działalności nie oznacza zwolnienia strony z winy za uchybienie terminu.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.