Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 809/06, Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Z. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie tego Sądu z dnia 21 października 2008 r. o pozostawieniu wniosku strony z dnia 27 grudnia 2006 r. bez rozpoznania.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. W., nie stawiając zaskarżonemu orzeczeniu zarzutu naruszenia prawa, a podnosząc między innymi, iż jako inwestor "nie może płacić żadnych opłat, a musi teraz i w przyszłości ponosić opłaty Skarb Państwa będący Ministrem Budownictwa lub Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad."
Rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie ma ono usprawiedliwionych podstaw.
Wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W zażaleniu Z. W. nie zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenia prawa, a tylko taka przesłanka mogłaby spowodować jego uchylenie.
Błędnie natomiast żalący się twierdzi jakoby wpis od wniosku o wyłączenie sędziów obciążał Skarb Państwa - a w tej sprawie inwestorów. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów obowiązek taki obciąża wnoszącego pismo.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.