Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 4 listopada 2016 r., sygn. akt I OW 159/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Roman Ciąglewicz przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący
Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatu Tarnowskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatem Tarnowskim a Miastem Tarnowem w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania
Sprawa
sprawy ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich A. F. oraz K. F.umieszczonych w rodzinie zastępczej spokrewnionej

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić wniosek;
  2. 2. zwrócić Powiatowi Tarnowskiemu ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu od wniosku.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. Starosta Tarnowski wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Tarnowa o wskazanie organu jako właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich A. F. oraz K. F. umieszczonych w rodzinie zastępczej spokrewnionej. Zdaniem wnioskodawcy gminą właściwą do ponoszenia wydatków jest Gmina Miasta Tarnowa.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Tarnowa wniósł o wskazanie Starosty Tarnowskiego jako organu właściwego w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl zaś art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny.

Zarówno Powiat Tarnowski jak i Miasto Tarnów są, w sprawie ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej opartej na przepisach art. 191 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 575 ze zm.), organami jednostek samorządu terytorialnego, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a.

W myśl art. 17 pkt 1 K.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie takich szczególnych przepisów brak.

Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Z § 1 pkt 6 lit. c tego rozporządzenia wynika, że w województwie małopolskim obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie obejmuje m.in. powiat tarnowski oraz miasto na prawach powiatu - Tarnów.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zarówno Powiat Tarnowski jak i Miasto Tarnów posiadają wspólny dla nich organ wyższego stopnia w postaci Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie. W konsekwencji sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. W związku z tym, że wniosek został odrzucony należało orzec jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.