Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2021 r. sygn. akt I OSK 1880/19 (dalej wyrok I OSK 1880/19) Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej D.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 3040/18 w sprawie ze skargi D.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości: 1. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie;
- 2. zasądził od Wojewody [...] na rzecz D.R. kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego;
- 3. sprostował wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 3040/18 w ten sposób, że w jego komparycji po słowach "na decyzję Wojewody [...]" skreślił – "Delegatury w [...]".
Wnioskiem z 1 kwietnia 2021 r. D.R., reprezentowany przez r. pr. P.B., wniósł o sprostowanie - na podstawie art. 156 § 1 ppsa - błędu rachunkowego, zawartego w punkcie 2 wyroku I OSK 1880/19. Podniósł, że w uzasadnieniu orzeczenia o kosztach wskazano właściwe przepisy dotyczące ich zwrotu, tj. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a [rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych], ale zsumowano je już w sposób nieprawidłowy, mając na uwadze wartość przedmiotu zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W punkcie 2 (drugim) sentencji wyroku I OSK 1880/19 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął o kosztach postępowania kasacyjnego, zasądzając od Wojewody [...] na rzecz D.R. kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych. W uzasadnieniu wskazano, że o "kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 203 pkt 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265)" (dalej rozporządzenie; s. 15 akapit 2 od dołu uzasadnienia wyroku I OSK 1880/19).
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021, s. 803-804, nb 11).
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w sprawie zastosowanie znajduje § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Oznacza to, że stawkę przysługującą profesjonalnemu pełnomocnikowi oblicza się na podstawie § 2 rozporządzenia (jest ona zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia). Wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszym postępowaniu wynosi 11.600,00 zł (k. 2 akt sądowych), a zatem stawka przysługująca radcy prawnemu - stosownie do § 2 pkt 5 rozporządzenia - wynosi 3.600 zł. Uwzględniając § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka w postępowaniu kasacyjnym, zważywszy, że sprawę prowadzi ten sam pełnomocnik, wynosi 1.800 zł (50% stawki minimalnej - § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia - określonej w pkt 1 ust. 1 § 14 rozporządzenia).
Na koszty postępowania kasacyjnego składają się: koszty zastępstwa procesowego (1.800 zł), wpis od skargi kasacyjnej (200 zł), opłata kancelaryjna za odpis wyroku (100 zł; k. 54, 61=64 akt sądowych). Łącznie koszty wynoszą 2.100 zł.
Wskutek błędu rachunkowego w wyroku IV SA/Wa 3040/18 wskazano błędną wysokość kosztów postępowania kasacyjnego.
Dla przywrócenia rzeczywistej woli Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.