Uzasadnienie
B.D., M.W. i B.C. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2249/24, oddalającego skargę B.D., M.W. i B.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 27 czerwca 2024 r. nr 2521/2024 w przedmiocie ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości.
W piśmie z 29 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących kasacyjnie oświadczył, że cofa w całości wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepisy te stosownie do treści art. 193 p.p.s.a. znajdują zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw, aby uznać cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne. Czynność ta nie zmierza bowiem do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skoro pełnomocnik skarżących kasacyjnie skutecznie cofnął w całości wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.