Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 sierpnia 2026 r. sygn. akt I OPP 10/26 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę B.B. (dalej także: "skarżąca") na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2293/23 ze skargi kasacyjnej B.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 2276/22.
Przy piśmie z 28 września 2026 r. (data nadania) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła m.in. skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Instytucja wznowienia postępowania sądowego stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, przysługujący od orzeczeń prawomocnych i dopuszczalny jedynie w ściśle określonych przypadkach. Przesłanki na których można oprzeć skargę o wznowienie postępowania wskazane są w przepisach art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "ppsa") – i stanowią katalog zamknięty. Wymagania formalne, specyficzne dla pisma stanowiącego skargę o wznowienie postępowania, określone są w art. 279 ppsa. Zgodnie ze wskazanym przepisem, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Brak któregokolwiek z wyżej wskazanych obligatoryjnych elementów skargi o wznowienie postępowania powoduje, że skarga ta nie może być rozpoznana merytorycznie przez sąd, a zatem podlega odrzuceniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 347/08). Podanie podstawy wznowienia – o którym mowa w art. 279 ppsa – powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271–273 ppsa uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, uzasadnienie podstawy wznowienia powinno natomiast polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. (zob. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 279).
Analiza pisma z 28 września 2026 r. prowadzi do wniosku, że nie zawiera ono ani podstawy wznowienia ani jej uzasadnienia. Zawarte w jego petitum sformułowanie: "wnoszę o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt postępowania I SA/Wa 2276/22, I OSK 2293/23, I OPP 10/26 zakończonego postanowieniem Marek Stojanowski, Marian Wolanin, Jakub Zieliński Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 27 sierpnia 2026 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sędziego powołanego na to stanowisko zgodnie z prawem" jest w sposób oczywisty niewystarczające do uznania go za podstawę wznowienia postępowania, nie wskazuje bowiem żadnego przepisu ani nie odwołuje się do żadnej z przesłanek określonych w art. 271-273 ppsa.
Również w uzasadnieniu tego pisma nie można doszukać się ani wskazania podstawy wznowienia ani określenia okoliczności wskazujących na istnienie takiej podstawy – stanowi ono w istocie niemal dosłowną kopię skargi kasacyjnej oraz skargi na przewlekłość postępowania, bez żadnego związku z podstawami wznowieniowymi. Mając to na uwadze, skarga o wznowienie postępowania, jako nieopierająca się na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ppsa i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.