Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2147/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1305/13.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2018 r. J. D. wystąpił ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. Skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącego. J. D. wystąpił ponadto z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu wywołanym wniesieniem tej skargi poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 P.p.s.a, zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Oznacza to, że skarga ta musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu sporządzenia przez adwokata bądź radcę prawnego, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285f § 3 P.p.s.a., skargę tę jako sporządzoną przez osobę nieuprawnioną odrzucił.
W odniesieniu do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, iż zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, bądź gdy zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, gdyż niesporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym. Brak jest zatem podstaw do prowadzenia postępowania sądowego w tej sprawie, a tym samym do przyznania skarżącemu prawa pomocy w tym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285 h § 1 w zw. z art. 285 f § 3 P.p.s.a. oraz art. 247 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.