Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 sierpnia 2026 r., sygn. akt I GZ 323/26

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Joanna Salachna przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Lu 612/25 w przedmiocie odrzucenia skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 14 października 2025 r. nr SKO.EA/40/13/2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) postanowieniem z 21 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Lu 612/25 odrzucił skargę A. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z 14 października 2025 r., nr SKO.EA/40/13/2025 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Lublinie z 4 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z [...] stycznia 2026 r. oraz z [...] marca 2026 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponieważ nie jest w stanie pokryć tych kosztów bez uszczerbku na utrzymaniu siebie oraz rodziny.

Postanowieniem z 2 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Lu 28/26 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu, a po rozpoznaniu sprzeciwu WSA w Lublinie postanowieniem z 23 kwietnia 2026 r. orzekł o utrzymaniu w mocy orzeczenia z 2 kwietnia 2026 r.

W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Lublinie z 24 kwietnia 2026 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 grudnia 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone 11 maja 2026 r. Do dnia upływu terminu, tj. 18 maja 2026 r. skarżący wpisu nie uiścił. Natomiast pismem z 17 maja 2026 r. skarżący wniósł ponownie o zwolnienie z wpisu od skargi.

W związku upływem terminu na uiszczenie wpisu od skargi oraz brakiem jego opłacenia, WSA postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.).

Skarżący złożył zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o jego uchylenie, oraz o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że Sąd I instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA z 4 grudnia 2025 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego i miał obowiązek ten wpis uiścić. W zakreślonym terminie, skarżący wpisu nie opłacił.

W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Natomiast argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na braku możliwości uiszczenia wpisu przez skarżącego, nie kwestionując jednak faktu nieopłacenia skargi. W związku zaś z odmową przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd I instancji. Tym samym nie doszło do pozbawienia strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie skarżącej spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.