Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 22 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 254/26 oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Stuły – Marceli w sprawie ze skargi I. V.na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 11 kwietnia 2025 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że sędzia WSA Katarzyna Stuła – Marcela, złożyła oświadczenie, że według jej wiedzy i oceny nie zachodzą żadne przesłanki przewidziane w treści art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a.". Następnie stwierdził, że w sprawie nie wystąpiła podstawa określona w art. 18 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie wskazując, że instytucja wyłączenia sędziego służy zapewnieniu bezstronności orzekania, a nie kontroli jego "merytorycznej prawidłowości".
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie.
Skoro w powołanym art. 19 p.p.s.a., warunkującym fakultatywne wyłączenie sędziego mowa jest o istnieniu okoliczności mogących wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, a więc zobiektywizowanych przesłanek co do bezstronności sędziego, które mogą zostać uznane za realne, brak wskazania jakiejkolwiek obiektywnej argumentacji wyklucza możliwość zastosowania instytucji wyłączenia określonej w przywołanym przepisie.
Ponadto zauważyć należy, że nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por postanowienie NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 40/15).
Argumenty prezentowane w uzasadnieniu zażalenia nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Nie powołano się na żadne okoliczności, które w rozumieniu art. 18 § 1 p.p.s.a., ani art. 19 p.p.s.a. mogłyby być uznane za przesłanki wyłączenia sędziego, czy to z mocy ustawy, czy na wniosek. Wniosek skarżącej ograniczał się do subiektywnego przeświadczenia, że istnieją przesłanki dyskwalifikujące udział sędziego w danej sprawie. Żądanie to pozbawione było jakiejkolwiek argumentacji, na podstawie, której strona wywodziła swoje wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
W takim stanie sprawy nie zaistniały po stronie Sądu pierwszej instancji podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego, wobec czego niewadliwie oddalono wniosek skarżącej w tym przedmiocie.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.