Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 22 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 857/25 oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA K. M. [...] i asesora WSA M. G. w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 22 kwietnia 2025 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarówno sędzia WSA K. M [...], jak i asesor WSA M. G. złożyły oświadczenia, że według ich wiedzy i oceny nie zachodzą żadne z przesłanki przewidziane w treści art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a." Następnie stwierdził, że w sprawie nie wystąpiła podstawa określona w art. 18 § 1 p.p.s.a. Ponadto wskazał na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FPS 3/22 w świetle której "Zakres przedmiotowy normy art. 19 p.p.s.a. nie obejmuje badania spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowaniu po powołaniu, o których stanowi art. 5a ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 – w skrócie: "p.u.s.a.")".
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie.
Skoro w powołanym art. 19 p.p.s.a., warunkującym fakultatywne wyłączenie sędziego mowa jest o istnieniu okoliczności mogących wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, a więc zobiektywizowanych przesłanek w oparciu, o które wątpliwości, co do bezstronności sędziego mogą zostać uznane za realne, brak wskazania jakiejkolwiek obiektywnej argumentacji wyklucza możliwość zastosowania instytucji wyłączenia określonej w przywołanym przepisie.
Ponadto zauważyć należy, że nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por postanowienie NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 40/15).
Argumenty prezentowane w uzasadnieniu zażalenia nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Nie powołano się na żadne okoliczności, które w rozumieniu art. 18 § 1 p.p.s.a., ani art. 19 p.p.s.a. mogłyby być uznane za przesłanki wyłączenia sędziego, czy to z mocy ustawy, czy na wniosek. Wniosek skarżącego ograniczał się do subiektywnego przeświadczenia, że istnieją przesłanki dyskwalifikujące udział sędziego oraz asesora sądowego w danej sprawie. Żądanie to pozbawione było jakiejkolwiek argumentacji, na podstawie, której strona wywodziła swoje wątpliwości, co do bezstronności sędziego oraz asesora sądowego.
W takim stanie sprawy nie zaistniały po stronie Sądu pierwszej instancji podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego oraz asesora sądowego, wobec czego niewadliwie oddalono wniosek skarżącego w tym przedmiocie.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.