Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt III SA/Lu 477/25 odrzucił skargę H. M. D. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 16 lipca 2025 r. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że 24 listopada 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z 12 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt I GZ 40/26 oddalił zażalenie skarżącego na to zarządzenie i Przewodniczący Wydziału zarządził jego wykonanie. Wezwanie doręczono skarżącemu 27 marca 2026 r. Pismem z 31 marca 2026 r. skarżący ponownie wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie 15 kwietnia 2026 r. wydał postanowienie odrzucające zażalenie jako niedopuszczalne. Następnie wskazanym na wstępie postanowieniem odrzucił skargę.
Skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Natomiast złożył zażalenie na postanowienie wydane 29 kwietnia 2026 r., orzekające o odrzuceniu skargi, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga do sądu administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, sąd wzywa skarżącego, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, co z kolei wynika z § 3 art. 220 p.p.s.a. Wezwanie powinno zawierać stosowne pouczenia co do prawa i terminu zaskarżenia. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wydając postanowienie z 12 lutego 2026 r., sygn. akt I GZ 40/26 uzasadnił rozstrzygnięcie wskazując, że nie ma racji skarżący, który twierdzi, że w należny mu jest zwrot uiszczonego wpisu w wysokości 500 złotych, ponieważ z informacji znajdujących się w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, postanowieniem z 11 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 701/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie odrzucił skargę skarżącego na decyzję SKO w Zamościu z 4 sierpnia 2023 r., w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych oraz zwrócił skarżącemu 500 złotych, uiszczone z tytułu wpisu od skargi. Postanowienie to zostało uchylone 1 sierpnia 2024 r., a sprawa została wpisana pod nową sygnaturą 4 września 2024 r. Skarga na powyżej wymienioną decyzję została oddalona wyrokiem z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 557/24. Orzeczenie to jest prawomocne.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z 20 marca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi, w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w 27 marca 2026 r. Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia.
Ponadto należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało zakończone pozostawieniem wniosku skarżącego bez rozpoznania, zaś skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.