Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 508/25 odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 maja 2025 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. J. (dalej: skarżący) na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego z 28 stycznia 2025 r., nr MW-V.3160.1.30.2024.PŚ w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dofinansowania.
W skardze do WSA w Krakowie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w całości.
Sąd I instancji postanowieniem z 19 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 508/25 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący nie przedstawił swojej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej w sposób kompletny, pozwalający na jej miarodajną ocenę.
Pismem procesowym z [...] stycznia 2026 r. skarżący m.in. wniósł ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na nowe okoliczności.
Postanowieniem z 2 lutego 2026 r. WSA w Krakowie, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), odmówił zmiany postanowienia Sądu I instancji z 19 maja 2025 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na uprzednie rozstrzygnięcie Sądu o odmowie udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej, kolejny wniosek skarżącego w tym przedmiocie Sąd zakwalifikował jako żądanie zmiany postanowienia z 19 maja 2025 r. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zmianę uprzednio wydanego postanowienia. Dokumentacja przedłożona przez skarżącego, obejmująca wyciągi z rachunków bankowych, ma charakter wybiórczy i nie pozwala na potwierdzenie zasadności wniosku. Choć skarżący wskazywał, że nie prowadzi już działalności gospodarczej, to jednak nie przedłożył na tę okoliczność żadnej dokumentacji, przez co aktualne pozostaje stanowisko wyrażone w uprzednio wydanym postanowieniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, alternatywnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 w związku z § 4 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 p.p.s.a.
Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Ponownie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winno się traktować jako wniosek o zmianę uprzednio zapadłego postanowienia w przedmiocie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania aktu w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a.
Warunkiem zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu, a aktualnie doprowadziłyby do odmiennego stanowiska. Podstawę zmiany będą stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego wniosku o zmianę postanowienia WSA w Krakowie z 19 maja 2025 r. w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą niezastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA oceniając wniosek skarżącego z [...] stycznia 2026 r. w świetle przywołanych przesłanek z art. 61 § 4 p.p.s.a. prawidłowo uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem braki wniosku, tak w zakresie zawartej w nim argumentacji, jak i przedłożonych dowodów na jego poparcie, nie dawały podstaw do stwierdzenia zmiany okoliczności i tym samym zmiany postanowienia z 19 maja 2025 r. o odmowie wstrzymania wykonana decyzji. Skarżący nie wykazał bowiem we wniosku istnienia nowych okoliczności, które miały miejsce po wydaniu ww. postanowienia i które by uprawdopodobniały niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W realiach niniejszej sprawy skarżący w zażaleniu umotywował swój wniosek. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wykazał on jednak należycie okoliczności uzasadniających skorzystanie z ochrony tymczasowej jaką stanowi środek w postaci wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji. Należy wręcz wskazać, że skarżący w zażaleniu powielił argumentację przedstawioną we wniosku z [...] stycznia 2026 r.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.