Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/GL 1480/12, oddalił skargę "I.-T." S. K. Ł., E. L.-Ł. Spółki jawnej z siedzibą w B.-B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.
W dniu [...] maja 2013 r. Spółka "I.-T." złożyła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której wniosła między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek, stwierdzając, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, gdyż nie przedstawiła dokumentów potwierdzających złożone we wniosku oświadczenia ani też dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki.
Pismem z dnia [...] października 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Spółka "I.-T." ponownie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 133.694 zł, w związku z wystąpieniem nowych okoliczności faktycznych.
W uzasadnieniu podniosła, że wobec Spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, w związku z czym jej sytuacja stała się dramatyczna i prowadzi do upadłości. Wskazała, że przychody Spółki systematycznie spadają (o 11% w porównaniu do 2012 r.), a dochody nie dają możliwości zaspokojenia roszczeń organu. Zysk na 2012 r. wyniósł 27 143,62 zł brutto, zaś do końca września 2013 r. zysk ukształtował się na poziomie 28 300,41 zł i umożliwia jedynie egzystowanie na rynku. Spółka jest niewielką rodzinną firmą, nie posiada zabezpieczeń ani lokat umożliwiających kredytowanie działalności, a wszelkie niezapowiedziane wydatki prowadzą do utraty płynności finansowej. Wskazano ponadto, że Spółka spłaca kredyty obrotowe i 2 leasingi, których poziomy w aktualnej sytuacji są dla skarżącej bardzo dużym obciążeniem. Skarżąca podniosła, że w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia firmowego samochodu dostawczego, poinformowano kontrahenta Spółki PKN Orlen o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym i konieczności przekazywania rozliczeń flotowych bezpośrednio na rachunek Izby Celnej, zablokowano rachunki firmowe, dokonano wpisu o zaległości w rejestrze KRS, podważając tym samym wiarygodność Spółki i wykluczając możliwość jej udziału w przetargach. Kolejną okolicznością świadczącą o trudnej sytuacji Spółki jest kradzież naczepy towarowej w październiku 2013 r. oraz uszkodzenie ciągnika, na naprawę którego skarżącej nie stać.
Na poparcie powyższych twierdzeń skarżąca przedłożyła bilans na rok 2012 i wynik finansowy na 30 września 2013 r., zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z dnia 26 września 2012 r., wpis do rejestru KRS, wezwanie do odbioru ciągnika i zapłaty za naprawę, pismo Izby Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia [...] września 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
W tym miejscu zauważyć wypada, iż wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji został złożony po odmowie jej wstrzymania postanowieniem NSA z dnia 29 października 2013 r. Ponowny wniosek w tym zakresie należy zatem rozpatrywać w świetle art. 61 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
W rozpoznawanej sprawie nastąpiła zmiana okoliczności, o czym świadczą złożone przez skarżącą dokumenty oraz uzasadnienie ponownego wniosku o wstrzymanie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku, a także załączone dokumenty – bilans oraz rachunek zysków i strat za 2012 r. oraz wynik finansowy na dzień 30 września 2013 r. – dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. – umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi bowiem 133.694 zł, co jest kwotą znaczną w zestawieniu z kondycją finansową skarżącej, wyrażającą się w tym, iż na dzień 30 września 2013 r. Spółka odnotowała zysk w wysokości 28.300,41 zł. Z pisma Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2013 r. wynika, że egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji jest w toku. Zajęcie rachunku bankowego może uniemożliwić prowadzenie normalnej działalności gospodarczej. Zdaniem NSA podzielić należy pogląd skarżącej, iż w takiej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do upadłości Spółki, a w tym samym narazić ją na znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.