Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2026 r., sygn. akt I GSK 916/25 oddalił skargę kasacyjną K. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2244/23 w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie w przedmiocie pomocy finansowej dla producentów rolnych.
Pełnomocnik organu pismem z 8 lipca 2026 r. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2026 r., sygn. akt I GSK 916/25 przez orzeczenie w przedmiocie kosztów w związku z wnioskiem złożonym przez organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie (§ 3) na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2026 r., sygn. akt I GSK 916/25 z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu 30 czerwca 2026 r., zatem wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony w terminie, jako złożony 8 lipca 2025 r.
Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu, jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.
W myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.
Z kolei zgodnie z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do okoliczności tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł w przewidzianym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony do organu 23 maja 2025 r. Natomiast z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu pismem nadanym 6 lipca 2025 r. skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną.
Jak wynika z uchwały w składzie 7 sędziów z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 "art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.".
Tym samym organowi przysługiwał od strony przeciwnej tj. od skarżącego kasacyjnie organu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964).
Biorąc pod uwagę powyższe należało zatem zasądzić na rzecz organu kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na który to koszt składa się 75% stawki minimalnej (jako pełnomocnikowi który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną w ramach działania przed Sądem drugiej instancji), która w rozpoznawanej sprawie wynosi 480 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.