Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny kwestii będących przedmiotem pytań prawnych Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowanych postanowieniami z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt I FSK 792/07 oraz z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I FSK 817/08.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt P 94/08 orzekł, że § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego jest zgodny z art. 2 oraz z art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz że § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego oraz § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego są zgodne z art. 2 Konstytucji.
Natomiast postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt P 5/08, Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 zd. 1 p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie przyczyna zawieszenia ustała, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.