Uzasadnienie
W sentencji wyroku z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I GSK 1954/18 Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od M. R. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 4050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość pomyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego powinna się składać kwota 750 zł uiszczona przez organ tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, jak również kwota 4050 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) – czyli łącznie 4800 zł, a nie 4050 zł, jak wskazano w punkcie trzecim sentencji wyroku.
Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania sądowego jako kwoty 4050 zł, a nie 4800 zł, stanowi oczywistą omyłkę, którą Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.