Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 29 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 482/17, rozpoznając wniosek X (dalej: strona), na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
Następnie wyrokiem z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 482/17, WSA w Łodzi oddalił skargę strony na ww. decyzję.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła strona, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jako niezasadny należało oddalić.
Zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a.: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę".
W rozpoznawanej sprawie w wyniku rozpoznania wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego z 13 marca 2017 r., Sąd I instancji udzielił stronie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a następnie oddalił skargę strony na tę decyzję. Strona wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi, oddalającego powyższą skargę, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W świetle art. 61 § 6 p.p.s.a. należało więc zbadać, czy niniejsza sprawa zakończona została prawomocnym orzeczeniem oddalającym skargę, ponieważ w przeciwnym razie postanowienie WSA w Łodzi z dnia 29 czerwca 2017 r. pozostawałoby w mocy. Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
Jak wynika z akt sprawy, strona wniosła skutecznie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 października 2017 r., a zatem wyrok ten nie jest prawomocny. W świetle art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. oznacza to również, że ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji pozostaje w mocy, także na etapie postępowania przed NSA.
Z powyższych względów NSA uznał, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ wykonanie decyzji zostało już wstrzymane postanowieniem z 29 czerwca 2017 r., które pozostaje w mocy. Jednym słowem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okazał jest bezprzedmiotowy. Jednakże wniosek ten nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie (art. 63 p.p.s.a.), dlatego też nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem (por: NSA w postanowieniu z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1739/16).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.