Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2024 r. (sygn. akt I GSK 1754/20) Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1. oddalił skargi kasacyjne E. P. i A. M.; w punkcie 2. zasądził od E.P. i A. M. solidarnie na rzecz Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej 10 800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W piśmie z dnia 29 sierpnia 2024 r. A. M. wniosła o sprostowanie ww. wyroku NSA w punkcie 2. poprzez zmianę kwoty zasądzonych od skarżących kosztów postępowania, tj. 480 zł, a nie 10 800 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zasadnie we wniosku o sprostowanie wskazano na rozbieżność wysokości kwoty zasądzonej od skarżącej na rzecz organu wynikającej z sentencji (10 800 zł) z podaną na stronie 15 uzasadnienia podstawą prawną rozstrzygnięcia o kosztach, z której wynika, że kwota ta wynosi 480 zł. NSA przywołał bowiem przepisy § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu za zaległości z tytułu zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej nie należy do katalogu spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Zatem zastosowana stawka minimalna w tej sprawie, jak wskazał NSA w uzasadnieniu wyroku, została obliczona na podstawie ww. przepisów rozporządzenia ("w innej sprawie"). W tych okolicznościach należało usunąć rozbieżność poprzez sprostowanie oczywistej omyłki zawartej punkcie 2. sentencji wyroku poprzez wpisanie kwoty 480 zł zamiast 10 800 zł jako kosztów należnych od skarżącej na rzecz organu w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.