Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 313/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę [...] Spółki Akcyjnej w P. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie cła antydumpingowego.
Wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej Spółki, jak również spowoduje istotne ryzyko prowadzenia dalszej działalności Spółki, a więc wstrzymanie decyzji jest uzasadnione poważnymi trudnościami natury gospodarczej. Spółka załączyła do wniosku dokumenty finansowe wskazujące na jej trudną sytuację finansową i gospodarczą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powinna zatem uprawdopodobnić, że natychmiastowe egzekucja decyzji mogłaby spowodować dla niej skutki, o których mowa w art. 64 § 3 p.p.s.a. Chodzi więc o wskazanie sytuacji, które mogłyby hipotetycznie wystąpić po wykonaniu decyzji administracyjnej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena całokształtu okoliczności wynikających z akt sprawy uzasadnia wniosek [...] Spółki z.o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. We wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka podniosła, że natychmiastowe zapłacenie cła spowoduje realną groźbę postawienia Spółki w stan niewypłacalności, czego konsekwencją może być rozważenie złożenia przez Zarząd Spółki wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Jednocześnie Spółka podkreśliła, że wniosek nie może być rozpatrywany w odosobnieniu, lecz z uwzględnieniem faktu, że toczą się wobec niej analogiczne postępowania, w rezultacie których organ celny określił niezaksięgowaną kwotę cła w łącznej wysokości 886.321,00 zł co jest okolicznością mającą znaczenie przy ocenie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca zwróciła uwagę, że jej zobowiązania przewyższają jej aktywa obrotowe i nie posiada wystarczających środków na uregulowanie wymaganych zobowiązań.
Spółka podniosła, że podjęła kroki w celu pozyskania gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej celem złożenia jako zabezpieczenie długu celnego w postępowania prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego jednak po zapoznaniu się z sytuacją finansową Spółki bank negatywnie rozpatrzył wniosek o udzielenie kredytu lub gwarancji bankowej. W obecnej sytuacji ekonomicznej skarżąca nie jest w stanie pozyskać zewnętrznego finansowania na zapłatę długu celnego. W takiej sytuacji konieczność zapłaty cła w istotnym stopniu pogłębi problemy związane z brakiem płynności finansowej Spółki i ryzyko nieodwracalnej szkody oraz poważne trudności w tym ryzyko braku środków na dalsze finansowanie działalności Spółki. Wstrzymanie wykonania decyzji w ocenie skarżącej umożliwiłoby kontynuowanie działalności operacyjnej, a tym samym osiąganie przychodów ze sprzedaży i w perspektywie czasowej odbudowę jej pozycji finansowej oraz rynkowej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza powyższych okoliczności prowadzi do wniosku, że natychmiastowa egzekucja określonej w zaskarżonej decyzji kwoty mogłaby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w sferze finansowej i majątkowej Spółki.
Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest również okoliczność, że w postępowaniu administracyjnym Dyrektor Izby Celnej w G. uwzględnił wniosek Spółki i postanowieniem z [...] marca 2015 r. wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] listopada 2014 r. do czasu wydania orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. Z akt sądowych nie wynika zaś, by sytuacja skarżącej uległa zmianie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.