Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 maja 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2736/15 oddalił skargę D. S. (dalej: skarżąca) na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 14 kwietnia 2015 r., nr W.3702.120.2013.23 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, w której zaskarżyła orzeczenie w całości oraz domagając się m.in. uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania go do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W dniu 18 września 2019 r. do akt sprawy wpłynęło pismo z Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy do którego załączony został odpis skrócony aktu zgonu skarżącej D. S., zmarłej w dniu [...] sierpnia 2018 r.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 października 2019 r., sygn. akt I GSK 1295/18 zawiesił z urzędu postępowanie z uwagi na śmierć skarżącej, do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem skarżąca zmarła, a do postępowania nie zgłosili się jej następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanka obligująca sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z dniem 30 października 2024 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 i w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.