Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 czerwca 2026 r. M. S. (dalej: skarżący lub wnioskodawca) wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej egzekucji należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnosi "skargę na Wojewódzki Sąd Administracyjny, w związku z bezczynnością w rozpatrzeniu skargi z 11.10.2025 r. na bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych". Wskazał, że skargę wniósł do Sądu za pośrednictwem ZUS w dniu 11 października 2025 r., ponowił skargę w dniu 19 stycznia 2026 r. wysyłając bezpośrednio do WSA w Warszawie. Wskazał, że do dnia dzisiejszego nic się nie dzieje. Wniósł również o przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł na cel społeczny, który wskaże skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r., poz. 1725, dalej: ustawa) skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1) powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; pkt 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ww. ustawy).
Użyty w art. 6 ust. 2 ustawy zwrot normatywny "przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie" nie został zdefiniowany w ustawie. Z tej przyczyny należy się odwołać do aktualnego orzecznictwa sądów w tym przedmiocie. W postanowieniu z dnia 7 marca 2017 r. o sygn. akt III SPP 6/17 (LEX nr 2261732), Sąd Najwyższy stwierdził, że "(...) obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu, a powinnością sądu rozpoznającego skargę na przewlekłość postępowania jest odniesienie się do okoliczności wskazywanych w skardze, jako uzasadniające żądanie strony. Konieczność dokonania oceny terminowości czynności podejmowanych zarówno na obecnym, jak i poprzednich etapach postępowania, występuje zatem tylko wówczas, gdy skarżący wskaże konkretne zarzuty odnoszące się do tych faz postępowania." Pogląd taki wyraził Sąd Najwyższy również w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2017 r. o sygn. akt III SPP 16/17 (LEX nr 2302780) stwierdzając, że "«Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie», o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy (...) oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu. Obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu".
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość postępowania sformułowana w piśmie z 12 czerwca 2026 r., nie spełnia powyższego wymogu. W skardze, zgodnie z art. 15 czerwca 2026 r. ustawy zawarto wadliwe żądanie - stwierdzenia "bezczynności" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpatrzeniu skargi. Jak wynika z art. 6 ust. 2 pkt 1 prawidłowo sformułowana skarga powinna zawierać żądanie stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Ponadto wniesiona skarga nie spełnia również warunku określonego w pkt 2 tego przepisu, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Skoro dla stwierdzenia zasadności skargi niezbędne jest m.in. zbadanie terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie (art. 2 ust. 2 ustawy o skardze), to skarżący uzasadniając skargę powinien wskazać okresy, w których sąd nie podejmował czynności, które na tym etapie sprawy były możliwe bądź podejmował czynności, które nie zmierzały do załatwienia sprawy i jedynie przedłużały postępowanie.
W tej sprawie skarżący powołał się tylko ogólnie na niepodejmowanie czynności przez sąd, nie wskazując konkretnych zbędnych czynności czy też okresów, w których sąd zaniechał podejmowania czynności mających na celu załatwienie sprawy.
Tym samym skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki należało odrzucić na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy.