Uzasadnienie
K. R. pismem z 26 lutego 2026 r. wniosła o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu Bydgoszcz - Południe w związku z nieprzekazaniem skargi z 7 czerwca 2025 r. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południe wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do właściwego sądu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 marca 2026 r. wezwano wnioskodawczynię do usunięcia braków formalnych wniosku przez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Odrębnym zarządzeniem z 6 marca 2026 r. wezwano wnioskodawczynię do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie organowi grzywny, w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało przez skarżącą odebrane z dniem 17 marca 2026 r. (k. 12 akt sądowych). Strona w terminie 7 dni od powyższego nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych wniosku o wymierzenie grzywny.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SO/Bd 11/26 odrzucił wniosek z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.
Następnie skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt I SO/Bd 11/26.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie z wniosku z dnia 26 lutego 2026 r, o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu Bydgoszcz – Południe za nieprzekazanie skargi z dnia 7 czerwca 2025 r. na bezczynność Prokuratora Rejonowego doszło do przewlekłości postępowania, a nadto o zalecenie podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie, poprzez stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu Bydgoszcz - Południe w tej sprawie oraz przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz sumy pieniężnej w kwocie 20 000,00 zł za przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 149, poz. 1843 ze zm.) – dalej: "ustawa" wynika, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, iż w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Skarga podlega uwzględnieniu, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Dla uwzględnienia skargi konieczne jest, zatem ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym oraz, że zwłoka ta jest nieuzasadniona.
O nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, gdy postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jej wyjaśnienia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także charakter sprawy, zachowanie stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta, nie może być oderwana od obowiązku Sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Szybkość orzekania nie może bowiem stanowić przeszkody we właściwym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości. Ocena, czy wystąpiła przewlekłość postępowania jest dokonywana na podstawie obiektywnych i ustawowych kryteriów w odniesieniu do realiów faktycznych i prawnych danej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., II FPP 11/11, oraz postanowienie NSA z 8 maja 2012 r., II FPP 3/12; dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej powoływane orzeczenia tamże).
Mając na uwadze motywy wniesionej skargi a także okoliczności, jakie Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod uwagę rozpoznając przedmiotową skargę należy wskazać, że wbrew zarzutowi skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie dopuścił się przewlekłości w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt I SO/Bd 11/26.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że wniosek skarżącej z 26 lutego 2026 r. o wymierzenie grzywny został przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SO/Bd 11/26 odrzucony ze względu brak uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych.
W związku z tym należy uznać, że postępowanie prowadzone przez Sąd pierwszej instancji w przedmiocie złożonego wniosku toczyło się we właściwy sposób. Sąd ten w odniesieniu do złożonego wniosku podjął niezbędne czynności procesowe z zachowaniem odpowiedniej terminowości.
Uwzględniając sposób procedowania Sądu pierwszej instancji w sprawie I SO/Bd 11/26 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie dostrzega, aby wystąpiły przesłanki o jakich mowa art. 2 ust. 2 ustawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę z 11 maja 2026 r. na przewlekłość za niezasadną, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w postanowieniu.