Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 1108/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.; dalej – "p.p.s.a."), odrzucił skargę D. S. (dalej: "skarżąca" lub "strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2019 r. do lipca 2020 r. oraz za listopad i grudzień 2020 r.
Sąd wskazał, że odrębnymi zarządzeniami z dnia 30 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 127. 291 zł i wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, o kwotę 1.500 zł, bowiem strona uiściła 500 zł w sytuacji, gdy należny wpis wynosił 2.000 zł. Wezwanie do uzupełnienia wpisu uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 stycznia 2026 r. na zasadzie fikcji prawnej doręczenia (tj. na skutek upływu terminu odbioru przesyłki z placówki pocztowej, po uprzednim dwukrotnym jej awizowaniu). W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła wpisu od skargi.
Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem skarżącej, opłata należna od skargi została uiszczona i sprawie powinien zostać nadany dalszy bieg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie podlegało oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro mimo prawidłowego wezwania skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie brakującej części wpisu od skargi, a jednocześnie nie była zwolniona od kosztów sądowych w całości lub w części, to nie zachodziły podstawy do kwestionowania zasadności odrzucenia skargi jako nieopłaconej w odpowiedniej wysokości w zakreślonym terminie.
Skarżąca nie kwestionowała ustalenia i przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że wezwanie do uiszczenia brakującej części wpisu zostało doręczone - w trybie fikcji prawnej - jej pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2026 r. (k. 47 i 48 akt sądowych). Nie podważała też, że w takim przypadku siedmiodniowy termin do uiszczenia części wpisu od skargi upływał z dniem 5 lutego 2026 r. (był to czwartek). Okolicznością niesporną pozostawało i to, że brak fiskalny skargi w tym terminie nie został uzupełniony.
Jednocześnie autor zażalenia nie kwestionował wysokości wskazanej opłaty sądowej.
W rezultacie przyjąć należało, że wobec nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym prawidłowo orzeczono zaskarżonym postanowieniem.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, stosownie do art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.