Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1091/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ podał jedynie, że w dniach kiedy przesyłka była złożona w urzędzie pocztowym przebywała na urlopie wypoczynkowym. Skarżący nie przedstawił przy tym żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń np. w postaci kopii biletów potwierdzających wyjazd. Ponadto Sąd stwierdził, że przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu.
M. S. we wniesionym zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 58 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, iż skarżący w niedostateczny sposób uzasadnił to, dlaczego spóźnił się z opłatą stałą od skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że w dniu, w którym otrzymał wezwanie sądowe, tj. 6 maja 2010 r. wyjechał na urlop do rodziny zamieszkującej w Niemczech. Na urlopie przebywał do dnia 13 maja 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z uiszczeniem wymaganego wpisu dokonał natomiast w dniu 15 maja 2010 r., tj. jeden dzień po przekroczeniu wymaganego prawem terminu. Mając na uwadze zaprezentowaną argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi nie jak wskazuje autor zażalenia art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie było przez nią niezawinione. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 u.p.p.s.a. stanowiąc o tej przesłance nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą nie mogą usprawiedliwiać uchybienia terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazane przez stronę okoliczności stosownie do których, do uchybienia terminu doszło z uwagi na przebywanie skarżącego za granicą, co skutkowało brakiem możliwości złożenia przez niego zażalenia w ustawowym terminie, nie stanowi o braku winy skarżącego w niedochowaniu tego terminu.
Z tej przyczyny zażalenie skarżącego nie mogło zostać uznane za uzasadnione. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.