Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 września 2013 r., sygn. akt I FZ 18/13, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W.G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., którym to odrzucono zażalenie od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2013 r.
W dniu 2 października 2013 r., W.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia 2 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucił zażalenie, gdyż złożone ono zostało na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a od takiego nie przysługują środki odwoławcze. Tym samym podniesiony w niniejszym zażaleniu zarzut dotyczący sytuacji majątkowej skarżącego mija się zupełnie z wydanym postanowieniem z dnia 2 września 2013 r.
W tej sytuacji wyjaśnić należy jeszcze raz, że Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.